A single track road winding between heather and bare mountains in the Scottish Highlands under moving cloud

Zjednoczone Królestwo kamperem

Cztery części kraju dają cztery różne odpowiedzi na pytanie o nocleg. Szkockie prawo dostępu dotyczy osoby niosącej namiot, a nie kampera. W Anglii i Walii potrzebujesz zgody właściciela, a Irlandia Północna ma własne zasady. Do tego dochodzi jazda po lewej stronie, kilkanaście płatnych stref emisji i przepisy celne, przez które na granicy możesz stracić mięso lub ser z lodówki.

Published 18 września 2026Last checked 18 września 2026

Podstawy

Podstawy

Zjednoczone Królestwo to jeden kraj i cztery jurysdykcje prawne, a co w przypadku kampera ma to większe znaczenie, niż mogłoby się wydawać. Anglia, Szkocja, Walia i Irlandia Północna mają wspólną walutę, paszport i sieć autostrad, a różnią się prawem do przechodzenia przez pole, ograniczeniem prędkości w wiosce, godziną, o której supermarket może sprzedać Ci butelkę wina, i tym, ile alkoholu możesz mieć we krwi za kierownicą. Nic na granicy nie informuje o tym, że przekroczyłeś granicę innego kraju.

Dwujęzyczny walijski i angielski znak drogowy na wiejskiej drodze poniżej zielonych wzgórz
Walia. Dwujęzyczne znaki i domyślna prędkość 20 mil na godzinę na obszarach zabudowanych, której nie ma w Anglii

Co się zmienia po przekroczeniu granicy wewnętrznej

  • Limit alkoholu we krwi. 80 mg alkoholu na 100 ml krwi w Anglii, Walii i Irlandii Północnej. 50 mg w Szkocji, co wynosi 22 mikrogramy na 100 ml oddechu.
  • Ograniczenie prędkości na wsi. Domyślnie w obszarach zabudowanych w Walii obowiązuje ograniczenie prędkości do 20 mil na godzinę. W Anglii, Szkocji i Irlandii Północnej jest to 30 mil na godzinę.

Zasilanie, woda i dostęp do internetu

  • Gniazda 230V, 50Hz, typ G. Płaska wtyczka z trzema bolcami. Wtyczki kontynentalne typu C i F wymagają adaptera, a Ty potrzebujesz kilku, a nie jednego.
  • Przyłącza kempingowe korzystają ze standardowego niebieskiego okrągłego złącza europejskiego, więc posiadany już kabel przyłączeniowy będzie odpowiedni. Adaptery są potrzebne do gniazdek wewnątrz kampera.

Opróżnij lodówkę przed przekroczeniem granicy. Od 12 kwietnia 2025 r. nie wolno wwozić z UE do Wielkiej Brytanii na własny użytek wieprzowiny, wołowiny, jagnięciny, baraniny, koziny, dziczyzny ani produktów z tych mięs, a także sera, mleka, masła i jogurtu. Opakowanie ani zakup bezcłowy niczego nie zmienia, a kanapka z nadzieniem również się liczy. Dozwolone są ryby, drób, jaja i miód oraz do 2 kg mleka w proszku dla niemowląt lub żywności potrzebnej ze względów medycznych. Towary trzeba oddać na granicy albo zostaną zajęte i zniszczone. Gov.uk podaje, że w poważnych przypadkach w Anglii grozi grzywna do £5,000.

Podróż z psem. Mikroczip musi zostać wszczepiony przed szczepieniem przeciw wściekliźnie, a podróż jest możliwa dopiero po co najmniej 21 pełnych dniach od pierwszego szczepienia. Pies potrzebuje też potwierdzonego przez weterynarza leczenia przeciw tasiemcowi nie wcześniej niż 5 dni i nie później niż 24 godziny przed przyjazdem do Wielkiej Brytanii. Wymagany dokument zależy od kraju wyjazdu. Trzeba użyć zatwierdzonej trasy, z wyjątkiem podróży wewnątrz Zjednoczonego Królestwa lub z Irlandii.

Częste pytania: Zjednoczone Królestwo kamperem

Czy można spać w kamperze w Wielkiej Brytanii?

Tylko tam, gdzie masz pozwolenie lub gdzie nic tego nie zabrania. W Wielkiej Brytanii nie ma ogólnego prawa do zjechania pojazdem z drogi i spania na ziemi. Ustawa o ruchu drogowym stanowi wykroczenie prowadzenie pojazdu mechanicznego na terenach wspólnych, wrzosowiskach lub na jakimkolwiek innym gruncie, który nie jest częścią drogi, z jednym wyjątkiem dotyczącym jazdy w odległości do piętnastu jardów od drogi wyłącznie w celu parkowania. Ta sama ustawa dodaje, że nie daje to prawa do parkowania na jakimkolwiek gruncie. Spanie w legalnie zaparkowanym pojeździe, bez niczego wystawionego na ziemię, jest parkowaniem, a nie biwakowaniem.

Czy dzikie biwakowanie w kamperze jest legalne w Szkocji?

Nie, nie jako prawo. Ustawowe prawo do odpowiedzialnego dostępu w Szkocji na mocy ustawy o reformie gruntów (Szkocja) dotyczy ludzi, a nie pojazdów. Ustawa wyłącza przebywanie lub przejeżdżanie przez teren pojazdem silnikowym poza prawami dostępu i stanowi, że każda osoba czyniąca to nie korzysta z praw dostępu w sposób odpowiedzialny. Szkocki Kodeks Dostępu na Zewnątrz zezwala na lekki biwak w namiocie przez nie więcej niż dwie lub trzy noce w jednym miejscu i stanowi, że prawa dostępu nie obejmują pojazdów silnikowych. Tak więc słynne szkockie prawo do dzikiego biwakowania jest prawdziwe i jest to prawo dla osoby niosącej namiot. Kamper podlega zamiast tego prawu parkingowemu, właścicielowi gruntu i wszelkim lokalnym przepisom.

Jakie są przepisy kempingowe Loch Lomond?

Są to przepisy dotyczące zarządzania kempingami uchwalone przez Loch Lomond and The Trossachs National Park Authority, obowiązujące od marca 2017 r. Tworzą one Strefy Zarządzania Kempingami obejmujące mniej niż 4 procent Parku Narodowego i obowiązują od 1 marca do 30 września każdego roku. Na terenie strefy w tym okresie można biwakować tylko na kempingu lub za pozwoleniem, a kampery, przyczepy kempingowe i namioty dachowe są traktowane tak samo. Obszary z pozwoleniem na kampery to Firkin Point i Inveruglas po zachodniej stronie Loch Lomond oraz Three Lochs Forest Drive na północ od Aberfoyle, za 4,50 funta za noc plus opłata za dostęp pojazdu w wysokości 3 funtów w Three Lochs. Odmowa przestrzegania przepisów może zostać zgłoszona Prokuratorowi Skarbowemu i grozi grzywną w wysokości do 500 funtów.

Czy można dziko biwakować na Dartmoor?

Tak, pieszo. W sprawie Darwall i inni przeciwko Dartmoor National Park Authority Sąd Najwyższy oddalił apelację właścicieli ziemskich w dniu 21 maja 2025 r., co utrzymało w mocy orzeczenie Sądu Apelacyjnego, zgodnie z którym ustawa o Dartmoor Commons zezwala na dzikie biwakowanie jako rekreację na świeżym powietrzu. Prawo to daje prawo dostępu do terenów wspólnych pieszo i konno, więc nic nie daje kamperowi ani żadnemu innemu pojazdowi. Dartmoor jest jedynym miejscem w Anglii, gdzie istnieje ustawowe prawo publiczne do dzikiego biwakowania, a w innych miejscach w Anglii i Walii biwakowanie wymaga zgody właściciela ziemskiego, ponieważ ustawa o terenach wiejskich i drogach publicznych wyłącza zarówno biwakowanie, jak i pojazdy z prawa dostępu.